แผล

เวลาเป็นแผล
มันคงมีช่วง Peak ของมันอยู่ไม่กี่ช่วง
ครั้งแรก คงเป็นวินาทีแรกที่แผลมาเกิดขึ้นกับตัวใหม่ๆ
เจ็บ...และตื่นเต้นอยู่กับมันไปซักระยะ
คอยเฝ้าดู...ว่าเวลาทำให้แผลดีขึ้นในแต่ละวันๆ จริงมั้ย?
.
.
.
จนไม่นาน เราก็อาจจะเริ่มลืมเลือนมันไป...
มารู้สึกตัวอีกทีวันที่แผลตกสะเก็ด

นึกถึงตอนเด็กๆ เวลาเป็นแผล
แม่จะบอกว่า พอมันแห้ง ก็อย่าไปแกะไปเกา
ปล่อยให้มันหลุด และหายไปเอง...
แต่จะมีซักกี่ครั้งที่ทำได้

ความเจ็บกลับมาอีกครั้ง
เมื่อเผลอเอามือไปแกะแผลนั่น
เลือดที่ออก...ทำให้รู้ว่า แผลยังไม่หายเสียหน่อย (เราเข้าใจผิดไปเอง)

จนถึงตอนนี้พฤติกรรมของเรา และวัฏจักรของการเป็นแผลไม่เคยเปลี่ยน
ยังมีช่วงที่ "เผลอ" ปล่อยให้มีอะไรมาสะกิดแผลที่เหมือนจะหาย...แต่ยังไม่
เลือดยังออก...ใจยังเจ็บ
เจ็บใจที่ทำไมไม่ปล่อยให้แผลหายไปเองตามเวลา...